प्रवास वर्णने…

17 मे syttende mai

एखाद्या देशाबद्दल जाणून घेण्यासाठी, तिथल्या लोकांना समजून घेण्यासाठी, तिथल्या प्रथा, इतिहास हे सर्व जाणण्याकरता महत्वाचे असते ते म्हणजे त्यांचे सण बघणे किंवा अनुभवणे. 2022 मध्ये नॉर्वेला आल्यापासून येथील एक खास सण अनुभवण्याची संधी गेले तीन–चार वर्षे मला मिळाली. आलेल्या प्रत्येक वर्षी ती संधी न दवडता त्याचा पुरेपूर आनंद मी घेतला. तो दिवस म्हणजे “17 मे”! 

मनापासून…मनापर्यंत…

“निसर्ग” हा एक असा चमत्कार आहे, की जो अनुभवताना आणि बघताना कायमच हरखून जायला होते व आपण त्याच्यापुढे किती लहान आहोत याची सतत जाणीव होते. कॅमेऱ्याच्या कुपीत कैद केलेले असे कित्येक क्षण नंतर बघताना, त्यावेळेस पाहिलेल्या ठिकाणच्या सर्व आठवणी मनात ताज्या होतात. जगातील अनेक सुंदर ठिकाणांपैकी आपणही काही ठिकाणी बघितली आहेत या विचाराने होणारा आनंद हा देखील काही निराळाच असतो नाही का? 

Loppe market…

खरेदी हा तसा खूप जणांचा अगदी आवडीचा विषय. विशेष करून काही महिलांसाठी तर हा अगदी जिव्हाळ्याचाच विषय म्हणावा लागेल. वयोगट कोणताही असो पण एखादी हवीहवीशी गोष्ट मनासारखी मिळाली तर आनंद हा प्रत्येकाला होतोच आणि जर काही आवडीच्या, जुन्या-नव्या अश्या नानाविध वस्तूंचा खजिना जर एकाच ठिकाणी सापडला तर काय सोन्याहून पिवळे नाही का? नॉर्वेमध्ये राहून अशाच प्रकारचे अनुभव “Loppe market” बघताना मी गेले दोन-तीन वर्ष घेत आहे.

Dubrovnik आणि Game of Thrones…

Croatia ट्रीप होऊन आता अर्धे वर्ष होऊन देखील गेले तरीसुद्धा त्या बद्दल म्हणावे तितके पुरेसे लिहिले गेले नव्हते. त्या ट्रीप मधील पहिला लेख लिहिला तो Plitvice बद्दल. अत्यंत सुंदर अशी ती जागा बघून अक्षरशः स्वर्गसुख अनुभवल्याचा आनंद मिळाला. (त्याची लिंक हा लेख संपल्यावर देते.) त्यानंतर बघितलेल्या सर्व जागा देखील छानच होत्या. त्यातीलच अजून एक ठिकाण म्हणजे Dubrovnik.

मुक्काम पोस्ट Bogstadveien…

“प्रत्येकाच्या आयुष्यात कधी ना कधी असे एक वळण येते की ते स्वीकारून तुम्ही पुढे गेलात तर तुमचे आयुष्य जास्त सुखकर आणि सोप्पे होते” असे मी ऐकले होते. पण शाब्दिकरित्या देखील हे तंतोतंत खरे ठरेल हे कधी वाटले नव्हते. पण गेले काही महिने, महिनेच काय पण जवळजवळ दीड वर्षे मी असा अनुभव घेत आहे.

Alpine यात्रा

आज ज्या देशाचे वर्णन करत आहे तो देश बघण्याची माझी दुसरी वेळ! मी जेव्हा पहिल्यांदा हा देश बघितला तेव्हा या देशाचे वर्णन करताना लिहले होते की “त्यावेळी तिथून निघताना मनामध्ये एक हुरहूर होती. कारण 3-4 दिवस फिरून देखील समाधान काही झाले नव्हते.” त्यामुळेच मनामध्ये एक इच्छा होती की परत एकदा तरी संधी मिळावी आणि परत हे सर्व जवळून बघायला मिळावे. तशी संधी यावेळेस मिळाली आणि …


सहज मनातलं…

घर घर की बात…

प्रत्येक घरामध्ये मग किमान एकतरी आवडीची, लाडकी जागा तयार होते. कधी दमलेली असताना त्या जागेवर बसून एखादे आवडीचे गाणे ऐकले की खूप उत्साही वाटू लागते. कधीतरी तिथे बसून पटकन पुस्तकाचे एक पान वाचावेसे वाटते, तर कधी हातात मस्त गरमागरम कॉफीचा मग घेऊन बाहेर पडणारा मुसळधार पाऊस बघत बसावासा वाटतो.

तिच्याबद्दल बोलू काही…

एक कळी जन्माला येते. ज्या क्षणी “तिचा” जन्म होतो त्याचक्षणी जणू काही आयुष्याच्या  रंगमंचावर ती प्रवेश करते. हळू हळू कळीचे सुंदर, गोंडस फूल होते. त्याच रंगमंचावर मग “ती” कोवळी पावले टाकत आपली छाप पाडत वावरायला लागते. 

वाट चालावी चालावी…

जसे माणसांमाणसांचे निरनिराळे स्वभाव असतात तसेच मी अनुभवलेल्या प्रत्येक रस्त्याचा देखील एक वेगळा स्वभाव आहे असे मला वाटे. एखादा रस्ता मुळातच इतका शांत की घाई गडबडीची, गाड्यांच्या आवाजाची जणू काही त्याला सवयच नसायची. तर काही ठिकाणी गडबड , आवाजच इतके असायचे की तिथे जर कधी शांतता असेल तर ती शांतता देखील अंगावर यायची.

“सखी”…

वाट जरी अवघड वाटली, वाटेत दिसत असल्या जरी असंख्य अडचणी तरी ती सोप्पी करण्याची ताकद प्रत्येकामध्ये नक्की असते. आपण स्वतः स्वतःला ओळखायला चुकतो….

मनापासून…मनापर्यंत…

“निसर्ग” हा एक असा चमत्कार आहे, की जो अनुभवताना आणि बघताना कायमच हरखून जायला होते व आपण त्याच्यापुढे किती लहान आहोत याची सतत जाणीव होते. कॅमेऱ्याच्या कुपीत कैद केलेले असे कित्येक क्षण नंतर बघताना, त्यावेळेस पाहिलेल्या ठिकाणच्या सर्व आठवणी मनात ताज्या होतात. जगातील अनेक सुंदर ठिकाणांपैकी आपणही काही ठिकाणी बघितली आहेत या विचाराने होणारा आनंद हा देखील काही निराळाच असतो नाही का?